Jak piszesz, tak śpisz? Sprawdź, co zdradza Twój styl pisania

Nie trzeba wróżki ani psychologa. Wystarczy spojrzeć na to, jak piszesz teksty, żeby (oczywiście żartobliwie) odgadnąć, jak śpisz. Poniżej ponad dwadzieścia typów – sprawdź, który pasuje do Ciebie. Jeśli rozpoznasz siebie w kilku naraz, nie jesteś sam.

Piszesz WielkIMi i małymi literami na zmianę

We śnie zmieniasz pozycję częściej niż układ liter w swoim tekście. Zasypiasz na plecach, budzisz się w poprzek łóżka, kołdra gdzieś w okolicach kolan. Materac zna Cię lepiej niż jakikolwiek edytor tekstu.

Wyśrodkowujesz każdy akapit

Uwielbiasz symetrię i porządek, dlatego zajmujesz dokładnie środek łóżka – bez wyjątków. Jeśli śpisz z kimś, ta osoba prędzej czy później ląduje na samej krawędzi materaca.

Nadużywasz pogrubień

U Ciebie wszystko jest ważne, ważniejsze i najważniejsze – tak samo traktujesz swój czas snu. Kładziesz się później, niż powinieneś, bo „jeszcze tylko to jedno”. Materac czeka cierpliwie.

Piszesz wyłącznie w punktach

Twoje zdania nie istnieją – są tylko listy. Śpisz równie metodycznie: na plecach, ręce wzdłuż ciała, jakbyś meldował się na zbiórkę. Bliżej Ci do twardszego materaca niż do miękkiej poduszki-obłoku.

Wyrównujesz tekst raz do lewej, raz do prawej

Nie umiesz usiedzieć – ani uleżeć – w jednym miejscu. W nocy przewracasz się z boku na bok tyle razy, że materac mógłby prowadzić dziennik podróży.

Piszesz bardzo krótkimi zdaniami. Bardzo. Serio

Zasypiasz błyskawicznie. Czasem w pół zdania, czasem w fotelu przed telewizorem. Problem w tym, że budzisz się równie szybko – i to kilka razy w ciągu nocy.

Twoje zdania nie mają końca, ciągną się bez przecinka i bez chwili na oddech

W głowie masz podobnie – myśli lecą jedna za drugą, bez przystanku, najczęściej tuż przed snem. To klasyczny scenariusz na czterdzieści minut gapienia się w sufit, zanim w ogóle zaśniesz.

CAPS LOCK to Twój ulubiony klawisz

Twoje teksty krzyczą. Twój sen prawdopodobnie też – chrapanie to jedna z najczęstszych skarg osób śpiących obok kogoś takiego jak Ty. Jeśli to się nasila, warto to skonsultować, ale na razie zapisz to na liście swoich win.

Nadużywasz wielokropków…

Rzadko kończysz zdanie… Rzadko też kończysz wieczorny rytuał – telefon w ręku, myśl „jeszcze pięć minut…” i tak mija kolejna godzina, zamiast zgasić światło.

Piszesz wyłącznie kursywą

Wszystko u Ciebie jest subtelne i stonowane. Śpisz cicho, prawie bezszelestnie – ale budzi Cię najlżejszy szmer za oknem albo skrzypnięcie podłogi.

Zamiast słów wstawiasz emoji

Liczenie baranów zastąpiłeś scrollowaniem telefonu. Zasypiasz z ekranem w dłoni, a budzik i tak dzwoni wcześniej, niż byś chciał.

Piszesz z mnóstwem wtrąceń (w nawiasach)

Twoje myśli, podobnie jak zdania, ciągle się rozgałęziają. W łóżku bywa podobnie – zanim zaśniesz, wracasz do listy spraw, które „jeszcze trzeba załatwić”.

Stosujesz wyłącznie listy numerowane

Masz swój rytuał przed snem i wykonujesz go co do punktu: prysznic, zęby, telefon w tryb nocny, gaszenie światła o tej samej minucie. Odstępstwo od kolejności psuje Ci cały wieczór.

Piszesz jeden wielki akapit, bez podziału

Nie lubisz przerw – ani w tekście, ani w nocy. Śpisz w jednej pozycji od zgaszenia światła aż do budzika, bez większych zmian kursu.

Nadużywasz „cudzysłowów” przy niemal każdym słowie

Jesteś nieufny wobec wszystkiego, co „oczywiste”. Zanim kupisz materac, sprawdzasz go ze wszystkich stron – dosłownie, łącznie z metką i szwami.

Piszesz z licznymi literówkami, bo się śpieszysz

Wszystko robisz na ostatnią chwilę – sen nie jest wyjątkiem. Kładziesz się później, niż planowałeś, i wstajesz z poczuciem, że te brakujące dwie godziny gdzieś Ci uciekły.

Stawiasz wykrzyknik po niemal każdym zdaniu!

Twoje emocje działają na pełnych obrotach – w dzień i w nocy. Masz intensywne, wyraziste sny, które pamiętasz jeszcze długo po przebudzeniu.

Piszesz równoważnikami zdań. Krótko. Bez czasownika

Zasypiasz błyskawicznie. Gdziekolwiek usiądziesz. Problem pojawia się rano, gdy okazuje się, że zasnąłeś nie tam, gdzie trzeba – najczęściej w fotelu, nie w łóżku.

Uwielbiasz cytować innych zamiast pisać od siebie

Lubisz sprawdzone rozwiązania, także te dotyczące snu. Najlepiej śpisz na własnym materacu, w swoim łóżku – żaden hotel ani gościnny pokój tego nie zastąpi.

Zasypujesz tekst pytaniami retorycznymi. Bo dlaczego nie?

W głowie non stop coś się przewija – pytania, wątpliwości, plany na jutro. To one najczęściej stoją między Tobą a szybkim zaśnięciem, a nie sam materac czy poduszka.

Piszesz w liczbie mnogiej, nawet gdy jesteś sam (“zróbmy”, “ustalmy”)

Automatycznie myślisz o dwojgu. W łóżku jest podobnie – zanim sam się ułożysz wygodnie, upewniasz się, że partnerowi też jest dobrze i nie zabrałeś całej kołdry.

Zawsze kończysz wiadomość dopiskiem „PS”

Zostawiasz sobie „jeszcze jedno” przed zaśnięciem – dokończenie rozmowy z partnerem, poprawienie kołdry po obu stronach łóżka, sprawdzenie, czy budzik na pewno jest nastawiony. Dopiero wtedy gasisz światło.

Komentujesz dosłownie wszystko na bieżąco

Nie potrafisz się powstrzymać od dopowiedzenia czegoś w połowie zdania. W łóżku masz podobnie – na głos oceniasz temperaturę, głośność telewizora i to, czy partner już zasnął.

W jednym tekście mieszasz styl bardzo formalny z bardzo luźnym

Podobnie bywa u par w łóżku – jedna osoba lubi twardszy materac, druga miękki, i żadna nie chce ustąpić. To dlatego tak popularne są materace z dwiema strefami twardości po każdej stronie. [SUGESTIA LINKU: materac dla par o różnej wadze i preferowanej twardości]

Zawsze najpierw piszesz szkic, dopiero potem dopracowujesz szczegóły

W łóżku działasz tak samo – najpierw Ty układasz się wygodnie, a partner dopasowuje się do Twojej pozycji (albo odwrotnie). Kołdra i tak zwykle ląduje po jednej ustalonej stronie.

Odpisujesz na wiadomości natychmiast, bez chwili zwłoki

Reagujesz błyskawicznie na każdy bodziec – także w nocy. Budzisz się przy każdym odwróceniu się partnera na drugi bok, on czy ona śpi dalej, jakby nic się nie stało.

Oddzielasz fragmenty tekstu cienką linią

Lubisz jasne granice – w tekście i w łóżku. Masz swoją stronę, swoją poduszkę i swoją rutynę przed snem, i nikomu nie pozwalasz tego ruszyć.

Piszesz normalnie, bez udziwnień

Twój sen jest równie spokojny jak Twoje zdania: zasypiasz o rozsądnej porze, budzisz się wypoczęty, a materac działa tak, jak powinien – czyli w ogóle o nim nie myślisz.

Jeśli rozpoznałeś siebie w typie „punkty”, „wyrównanie na zmianę” albo „zdania bez końca” – czyli budzisz się często, przewracasz z boku na bok albo nie możesz wyłączyć myśli przed snem – to nie zawsze wina charakteru. Czasem to sygnał, że materac nie podpiera Cię tak, jak powinien przy Twojej wadze i pozycji spania. Warto to sprawdzić, zanim zrzucisz winę wyłącznie na siebie.

Test oczywiście nie ma nic wspólnego z prawdziwą diagnostyką snu – to tylko zabawa dla miłośników tekstu. Ale jedno jest prawdą bez żartów: to, jak śpisz, w dużej mierze zależy od tego, na czym śpisz.